Το μυστήριο του σχηματισμού του κρατήρα Patom
πως σχηματίστηκε ο κρατήρας Patom. Οι εκδοχές κυμαίνονται από μια ακατανόητη έκρηξη στα έγκατα της Γης μέχρι την πτώση μιας μυστηριώδους υπερ-πυκνής ουσίας από το διάστημα εδώ. Ο επαγγελματίας γεωλόγος Vadim Kolpakov, που ανακάλυψε τον κρατήρα [το 1949], είναι σίγουρος ότι ανακάλυψε τον τόπο πτώσης ενός θραύσματος του τεράστιου μετεωρίτη Tunguska στα σύνορα της περιοχής Irkutsk και της Yakutia.
υπάρχουν και άλλοι ενδιαφέροντες γεωλογικοί σχηματισμοί σε αυτόν τον τομέα. Εδώ είναι μερικοί από αυτούς:
Κρατήρας Udokan:
Ο κρατήρας Udokan βρίσκεται στην περιοχή Irkutsk, περίπου 200 χιλιόμετρα νότια του κρατήρα Patom.
Πρόκειται για μια δομή δακτυλίου με διάμετρο περίπου 9 χιλιομέτρων, που σχηματίστηκε πριν από περίπου 35 εκατομμύρια χρόνια.
Ο κρατήρας Udokan θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους κρατήρες στη Ρωσία.
Κρατήρας ασβού Bolshoy:
Αυτός ο κρατήρας βρίσκεται στην περιοχή Trans-Baikal, περίπου 300 χιλιόμετρα νότια του κρατήρα Patom.
Η διάμετρος του κρατήρα είναι περίπου 8 χιλιόμετρα.
Δημιουργήθηκε περίπου 167 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Οικισμός του Διαβόλου του Κρατήρα:
Αυτός ο κρατήρας βρίσκεται στο Buryatia, περίπου 400 χιλιόμετρα νότια του κρατήρα Patom.
Η διάμετρος του κρατήρα είναι περίπου 5 χιλιόμετρα.
Δημιουργήθηκε περίπου 167 εκατομμύρια χρόνια πριν.
Αυτοί οι κρατήρες είναι μοναδικοί γεωλογικοί σχηματισμοί και η έρευνα για την προέλευσή τους συνεχίζεται.
------------------
Το πιο μυστηριώδες αντικείμενο. Οι επιστήμονες ακόμα δεν μπορούν (ή φοβούνται) να πουν τι είναι
Μια αμερόληπτη ματιά σε ένα τεράστιο πέτρινο βουνό φτιαγμένο από φρέσκο ανάχωμα από θρυμματισμένους λίθους στην αδιάβατη (ακόμη και για όχημα παντός εδάφους) άγρια τάιγκα αρκεί για να πει ότι δεν πρόκειται για φυσικό σχηματισμό και δεν είναι έργο του σύγχρονου ανθρώπου. Το βουνό μοιάζει με ηφαιστειακό κρατήρα, αλλά δεν είναι ηφαίστειο. Τι τότε?
Μια υπόγεια βάση εξωγήινων στην απομακρυσμένη τάιγκα της Σιβηρίας
(Απαντήσεις στους γρίφους του «Κρατήρα Πάτομ». Η εκδοχή του συγγραφέα μας)
Η θέα από ψηλά είναι μαγευτική.
Οι επιστήμονες λένε ότι το μυστήριο του «Κρατήρα Πάτομ» δεν έχει ακόμη λυθεί και δεν έχει λυθεί, ίσως, επειδή δεν τολμούν να αναφέρουν τι βρήκαν.
Όπως σημείωσε ο λαμπρός Γάλλος στοχαστής και φιλόσοφος του 18ου αιώνα, Claude Helvetius: «Οι λανθασμένες αντιλήψεις είναι μερικές φορές τέτοιες που η περαιτέρω κατασκευή τους απαιτεί περισσότερη σκέψη και ευφυΐα από την ανακάλυψη της Αλήθειας».
Ο «Κρατήρας Patom» βρίσκεται σε ένα απομακρυσμένο, απρόσιτο, έρημο μέρος, στον ορεινό όγκο Patom, περίπου 600 χιλιόμετρα βορειοανατολικά της λίμνης Baikal, στους δασώδεις λόφους της περιοχής Bodaibinsky της περιοχής Irkutsk.
Ανακάλυψε τον κρατήρα ο γεωλόγος Vadim Kolpakov το 1949.
Ο κρατήρας ανακαλύφθηκε από τον γεωλόγο Vladimir Kolpakov το 1949. Το σχήμα του μοιάζει με κόλουρο κώνο, το ύψος του είναι περίπου 40 μέτρα. Αποτελείται από ένα ανάχωμα θρυμματισμένων λίθων (ασβεστόλιθος), ως επί το πλείστον μεγέθους έως 1 μέτρο, αλλά υπάρχουν ογκόλιθοι 5 m και άνω. Η κορυφή του κόλουρου κώνου κρατήρα έχει διάμετρο 76 μέτρα. Κατά μήκος της περιμέτρου της κορυφής, σε ορισμένα σημεία οι πέτρες απλώνονται σε δύο σειρές. Πιο κοντά στο κέντρο υπάρχει μια δακτυλιοειδής τάφρος με διάμετρο περίπου 34 μέτρα. Στο κέντρο του κρατήρα υπάρχει ένας στρογγυλός σφαιρικός λόφος, σαν μισή μπάλα, ύψους περίπου 12-15 μέτρων.
Οι τοπικοί Buryats και Evenks γνώριζαν για την ύπαρξη αυτού του κρατήρα για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το ονόμασαν «Η Φωλιά του Αετού». Ο θρύλος του κρατήρα έχει περάσει από γενιά σε γενιά και δεν πρέπει να γεννήθηκε από το πουθενά. Ίσως οι πρόγονοί τους είδαν σε εκείνη την περιοχή έναν διερχόμενο μετεωρίτη, έναν κομήτη ή κάποιο φωτεινό αντικείμενο που «κάθισε σε μια φωλιά». Ανεβαίνοντας στο βουνό, οι άνθρωποι είδαν μια κατάθλιψη και στο κέντρο υπήρχε ένας λόφος παρόμοιος με ένα αυγό. Συνδέοντας τα πάντα, το ονόμασαν: «Φωλιά του Πύρινου Αετού».
φωτο--σε μια από τις πλαγιές ανεγέρθηκε μια αναμνηστική πλάκα προς τιμήν των νεκρών ερευνητών του μυστηριώδους αντικειμένου - των γεωλόγων Vadim Kolpakov και Evgeny Vorobyov, καθώς και του δημοσιογράφου της Komsomolskaya Pravda, Andrei Moiseenko.
Η πρώτη επιστημονική αποστολή έφτασε στον κρατήρα Patom το 1963, στη συνέχεια υπήρξαν αρκετές ακόμη.
Δεν βρέθηκε υλικό μετεωρίτη στον κρατήρα. Οι ερευνητές ανέλυσαν πάνω από 800 κιλά χώματος στην περιοχή του κρατήρα και βρήκαν μικροσκοπικές μεταλλικές μπάλες από μαγνητισμένο σιδηρομετάλλευμα στα δείγματα. Υπάρχουν 101 μπάλες συνολικά, με μέγεθος από 0,5 – 120 microns (τα δείγματα περιείχαν επίσης μεταλλικά κυρτά μικροσκοπικά πλαστικά, που στην εμφάνιση θυμίζουν ρινίσματα χάλυβα). Παρόμοιες «μπάλες» έχουν βρεθεί στο παρελθόν σε όλο τον κόσμο: στην Ανταρκτική, στη Γροιλανδία, σε ιζηματογενή πετρώματα που λαμβάνονται σε βάθος από τον πυθμένα του ωκεανού, σε παραλίες, σε αρχαίες χερσαίες αποθέσεις, σε στέγες σπιτιών, με μια λέξη, παντού.
Η επιστήμη τους αποκαλεί κοσμική σκόνη (μικρομετεωρίτες), που πέφτουν στο έδαφος σε τόνους κάθε μέρα. Με βάση τα αποτελέσματα της έρευνάς τους, οι επιστήμονες έχουν δηλώσει σθεναρά ότι ο κρατήρας, από όλες τις ενδείξεις, δεν σχετίζεται με πρόσκρουση μετεωρίτη, έκρηξη διαστημικού αντικειμένου ή ηφαιστειακή έκρηξη.
Άποψη του κρατήρα από έναν κοντινό λόφο το 1949.
Άποψη του κρατήρα από έναν κοντινό λόφο το 1949.
Τότε τι είναι αυτό;
Το ραδιενεργό υπόβαθρο στην περιοχή του κρατήρα είναι 11 μR/ώρα (στις πόλεις κατά μέσο όρο 9 - 15 μR/ώρα), και στον ίδιο τον κρατήρα η ακτινοβολία στον πέτρινο τοποθετητή είναι 5 μR/ώρα. Δηλαδή, δεν υπάρχει τίποτα ασυνήθιστο στο ραδιενεργό υπόβαθρο.
Με βάση τους ετήσιους δακτυλίους στα μοσχεύματα ζωντανών και ξηρών πεύκων στη βάση του τύμβου, οι επιστήμονες προσδιόρισαν την κατά προσέγγιση ηλικία σχηματισμού του κρατήρα από 280 έως 500 χρόνια πριν. Η παλαιότερη πεύκη στην πλαγιά του κρατήρα άρχισε να αναπτύσσεται το 1770.
Η επίσημη επιστήμη είναι χαμένη και ταυτόχρονα δεν τολμά να περάσει την απαγορευμένη «γραμμή» που έχουν θέσει στον εαυτό τους. Μερικοί άνθρωποι εξακολουθούν να πιστεύουν τυφλά ότι οι εξωγήινοι δεν μπορούν ποτέ να φτάσουν στη Γη, αφού τα πλησιέστερα αστέρια είναι πολύ μακριά. Αν δεν μπορούμε εμείς, τότε δεν μπορούν ούτε αυτοί, σκέφτονται.
Οι Ορθόδοξοι μοναχοί στο Μεσαίωνα επίσης δεν πίστευαν ότι η Γη ήταν στρογγυλή και περιστρεφόταν γύρω από τον Ήλιο, και οι ελεύθεροι σκεπτόμενοι που διαφωνούσαν μαζί τους μερικές φορές στέλνονταν στον πάσσαλο. Αργότερα, οι μαχητές δογματιστές δεν πίστευαν ότι υπήρχαν μικρόβια στη Γη. Δεν πίστευαν μέχρι που τα ελεύθερα μυαλά επινόησαν το μικροσκόπιο. Πολυάριθμες προφορικές μαρτυρίες ανθρώπων σε διαφορετικές χώρες και σε διαφορετικές χρονικές στιγμές, φωτογραφίες και βίντεο UFO είναι από μόνες τους απόδειξη.
Όπως είπε ο Galileo Galilei: «Μόνο με το θάνατο του δόγματος αρχίζει η επιστήμη».
Ας αναφέρουμε παρακάτω τι έχουν ανακαλύψει οι ερευνητές μέχρι στιγμής, έχουν μιλήσει για αυτό στα άρθρα, τα βιβλία, τις επιστημονικές εκθέσεις τους και θα προσπαθήσουμε να το εξηγήσουμε.
Κύκλος σε κύκλο
Ένα από τα κλειδιά για την αποκάλυψη του «Κρατήρα Πάτομ» είναι το ασυνήθιστο σχήμα του. Εάν καταλαβαίνετε πώς δημιουργήθηκε, μπορείτε να απαντήσετε σε μερικά από τα «μυστήρια».
Στην κορυφή του κρατήρα, κατά μήκος της περιφέρειας εκτείνεται ένας άξονας από πέτρες, ο οποίος σε ορισμένα σημεία αποτελείται από δύο παράλληλες σειρές. Επιπλέον, η εξωτερική σειρά του άξονα είναι νεότερη και η εσωτερική σειρά είναι παλαιότερη. - Πώς μπορούμε να το εξηγήσουμε αυτό;
«Κρατήρας Patomsky» στην πλαγιά ενός λόφου καλυμμένου με δάσος. Θέα από τη νοτιοδυτική πλευρά. Φωτογραφία από ελικόπτερο.
Αν κοιτάξετε πολύ προσεκτικά τη φωτογραφία (αυτό είναι πιο αισθητό σε κοντινό πλάνο), τότε το ανάχωμα στην κορυφή του κρατήρα έχει μια «φρέσκια» και πιο ανοιχτόχρωμη ζώνη, στην οποία δεν υπάρχουν ακόμη δέντρα. Το πλάτος αυτής της νεαρής ζώνης είναι περίπου 20-30 μέτρα. Η γωνία κλίσης του είναι αρκετές μοίρες πιο απότομη από την κύρια κλίση. Αν φανταστείτε ότι αυτή η ζώνη του αναχώματος δεν υπάρχει (αν την αφαιρέσετε νοερά), τότε, προβάλλοντας προς τα πάνω το επίπεδο της παλιάς πλάκας... - ανάλογα με τη γωνία κλίσης, απλώς θα βγει στο παλαιότερο, εσωτερική κορυφογραμμή του άξονα.
Η εσωτερική σειρά του δακτυλιοειδούς άξονα και το παλιό ανάχωμα αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο, που σχηματίζεται ταυτόχρονα. Και η εξωτερική κορυφογραμμή και η νεαρή ζώνη είναι σχηματισμοί που δημιουργήθηκαν αργότερα.
Στο πρώτο πλάνο της φωτογραφίας μπορείτε να δείτε ότι η εσωτερική σειρά του άξονα χωρίζεται από την εξωτερική με μια μακρόστενη λωρίδα δέντρων. Αυτή η νεαρή ζώνη αποτελεί περίπου το 5% του συνολικού όγκου του γεμίσματος του κρατήρα.
Πώς συνέβη ότι χωρίστηκαν η νεαρή ζώνη και οι σειρές του άξονα στην κορυφή του κρατήρα;
Αυτό θα μπορούσε να συμβεί εάν ένα νέο τμήμα θρυμματισμένων λίθων «συνθλίβονταν» στην κορυφή του παλιού κρατήρα κατά μήκος ολόκληρης της περιμέτρου. Ακριβώς σαν ένας «αετός της φωτιάς» έσκαβε τη φωλιά του και πετούσε πέτρες έξω. Τότε ένα πραγματικά φρέσκο ανάχωμα θα διαφέρει από το παλιό επειδή είναι «νεανικό» και έχει ελαφρώς πιο απότομη κλίση. Αυτό φαίνεται στη φωτογραφία του κρατήρα. Από αυτό προκύπτει ότι οι δύο άξονες είναι δύο διαφορετικοί σωροί από πέτρες που χωρίζονται χρονικά.
Ο κρατήρας αποτελείται από τέτοια μπλοκ.
Πέτρινες σφαίρες
Η μάζα των λίθων του κρατήρα υπολογίζεται σε περίπου ένα εκατομμύριο τόνους. Λαμβάνοντας υπόψη την πυκνότητα του ασβεστόλιθου, αποδεικνύεται ότι είναι περίπου 0,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. (Για σύγκριση, ο όγκος των λίθων της πυραμίδας του Χέοπα είναι 2,58 εκατομμύρια κυβικά μέτρα).
Μισό εκατομμύριο κυβικά μέτρα πετρωμάτων έφεραν στην επιφάνεια από το υπόγειο μέσω ενός κατακόρυφου άξονα κάτω από τον κρατήρα. Ποιος και πώς μπόρεσε να ανασκάψει την πλαγιά του βουνού πριν από 280-500 χρόνια, πώς σήκωσαν συμπαγή βράχο στην επιφάνεια, πώς τον συνέτριψαν και τον σκόρπισαν ομοιόμορφα περιμετρικά; Αν κρίνουμε από τον τεράστιο όγκο δουλειάς και το αποτέλεσμα, είναι ήδη ξεκάθαρο ότι όλα έγιναν χρησιμοποιώντας εξαιρετικά ανεπτυγμένη τεχνολογία, την οποία η ανθρωπότητα δεν διαθέτει.
Για παράδειγμα, γνωστός στον επιστημονικό κόσμο τη δεκαετία του 60-80 του 20ου αιώνα, ο Ninel Kulagina (1926 - 1990) από τα βουνά. Το Λένινγκραντ μπορούσε να μετακινήσει διάφορα ελαφριά αντικείμενα με την ενέργεια του πεδίου των παλάμων της: μια πλαστική πυξίδα, ένα κουτί σπίρτα, μολύβια κ.λπ. Οι ικανότητές της μελετήθηκαν από δεκάδες διδάκτορες επιστημών από διάφορα ινστιτούτα της ΕΣΣΔ και από άλλες χώρες. Οι επιστήμονες μέτρησαν με ακρίβεια τα πάντα, τα κατέγραψαν, έκαναν ακόμη και μια ταινία (το βίντεο είναι στο Διαδίκτυο), έγραψαν πολλά επιστημονικά άρθρα, αλλά κανένας από αυτούς δεν μπορούσε να καταλάβει τη φύση της δράσης των δυνάμεων.
Ας φανταστούμε ότι οι εξωγήινοι ξέρουν τη δύναμη του πεδίου, την εφάρμοσαν και μετά όλες οι πέτρες (συμπεριλαμβανομένου αυτού του τεράστιου μπλοκ 9 μέτρων στη βάση του αναχώματος, το οποίο οι ερευνητές ονόμασαν «ψυγείο» για το σχήμα και το μέγεθός του), έγιναν αβαρείς , πέταξε έξω θα έβγαιναν οι ίδιοι από το ορυχείο του κρατήρα "κατ' εντολήν ενός λούτσου - μιας εξωγήινης επιθυμίας."))
Ή δεν υπήρχε φαινόμενο πεδίου, αλλά μηχανικό αποτέλεσμα. – Για παράδειγμα, τρύπησαν ένα ορυχείο και έβγαλαν πέτρες από το υπόγειο με έναν τεράστιο ρότορα.
Όλα μοιάζουν πολύ με μια γιγάντια σκουληκότρυπα. Το ζώο, «δαγκώνοντας» στο χώμα, το πετάει γύρω από την είσοδο. Κρατήρας τυφλοπόντικων...
και η Πατόμσκαγια Νόρα.
Γύρω από τον κρατήρα, οι ερευνητές βρήκαν πολλές λάρκες με μηχανική βλάβη. Στο πορτμπαγκάζ του ενός βρήκαν ακόμη και μια τρύπα από μια πέτρα. Όταν συνθλίβονταν μεγάλοι όγκοι ασβεστόλιθου, συνέβαινε μεμονωμένες πέτρες να σκορπίζονται προς όλες τις κατευθύνσεις, σαν «σφαίρες» με μεγάλη ταχύτητα. Με τον ίδιο περίπου τρόπο, θραύσματα του κελύφους μιας ανθεκτικής καρυδιάς σκορπίζονται όταν χτυπηθούν με ένα δυνατό χτύπημα.
Με βάση τους ετήσιους δακτυλίους, οι ερευνητές υπολόγισαν ότι η μηχανική βλάβη στα δέντρα προκλήθηκε το 1841-1842. Είναι πιθανό ο εξωτερικός άξονας από πέτρες στην κορυφή και η νεαρή ζώνη να χύθηκαν ακριβώς την ίδια στιγμή.
Η ηλικία των δέντρων που μελετήθηκαν και η θέση τους στον «Κρατήρα Πάτομ»
Στη βάση του αναχώματος, σε ορισμένα σημεία υπάρχουν τεράστιοι λιθόπλινθοι σε μέγεθος αρκετών μέτρων. Προφανώς, κύλησαν από την κορυφή όταν ο βράχος βγήκε από τον άξονα του κρατήρα, σκορπίζοντάς τον κυκλικά στην κορυφή. Μεμονωμένοι μεγάλοι ογκόλιθοι, κατεβαίνοντας, έπεσαν και έσπασαν τα δέντρα από κάτω, που είναι εκεί τώρα.
Υπόγειο σκάφος;
Η ηλεκτρομαγνητική αναγνώριση διαπίστωσε ότι το κανάλι του κρατήρα είναι γεμάτο με πέτρες, όπως και ολόκληρος ο τύμβος. Στο κανάλι του κρατήρα, που πιθανώς εκτείνεται σε ορθή γωνία στην πλαγιά του βουνού, σε βάθος περίπου 100-120 μέτρων, ανακαλύφθηκε ένα άγνωστο μεταλλικό αντικείμενο υψηλής ηλεκτρικής αγωγιμότητας.
Το σχήμα του μοιάζει με κύλινδρο (ή άτρακτο). Οι ερευνητές διαφωνούν για το μέγεθος του αντικειμένου. Μερικοί πιστεύουν ότι το μήκος του είναι 6-16 μέτρα και η άνω διάμετρός του φτάνει τα 3 μέτρα. Άλλοι λένε ότι ένα πολύ μεγαλύτερο αντικείμενο (έως 600 μέτρα) βρίσκεται πιο βαθιά και η προβολή (προς την επιφάνεια) του κέντρου του βρίσκεται 400 μέτρα νότια του κρατήρα (κατηφορικά προς το ρέμα). Οι επιστήμονες πρότειναν προσεκτικά ότι θα μπορούσε να είναι αποψυγμένο αλμυρό νερό που περιβάλλεται από μόνιμο πάγο.
Τι είναι αυτός ο μυστηριώδης μεταλλικός κύλινδρος που βρίσκεται στον άξονα του κρατήρα και ποιο είναι αυτό το τεράστιο υπόγειο αντικείμενο υψηλής ηλεκτρικής αγωγιμότητας κάτω από τον κρατήρα;
Εάν ο όγκος των εξωτερικών λίθων του κρατήρα, που σηκώνονται από το έδαφος, είναι περίπου 0,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα, είναι λογικό να υποθέσουμε ότι ακριβώς αυτός ο όγκος (ή ελαφρώς λιγότερος, λαμβάνοντας υπόψη την πυκνότητα του θρυμματισμένου βράχου) είναι ένα αντικείμενο (ή δωμάτιο) που βρίσκεται κάτω από τον κρατήρα.
Μπορούμε μόνο να φανταστούμε τι βρίσκεται 120 μέτρα κάτω από τον κρατήρα.
Ο κατακόρυφος άξονας του κρατήρα, μέσω του οποίου ανυψώθηκε ο βράχος στην επιφάνεια, έχει διάμετρο τουλάχιστον 10 μέτρων, αφού το ανάχωμα του κρατήρα περιέχει μπλοκ μέγιστου μεγέθους έως 9 μέτρα. Πιθανότατα, ο άξονας ανύψωσης ήταν πολύ μεγαλύτερος - έως και 30 μέτρα σε διάμετρο. Η θρυμματισμένη πέτρα, η οποία ανασηκώθηκε και διασκορπίστηκε περιμετρικά, κύλησε και προς τις δύο κατευθύνσεις - προς τα έξω (προς το δάσος) και μέσα στη «φωλιά». Έτσι σχηματίστηκε μια δακτυλιοειδής τάφρος στο κέντρο του κρατήρα - μεταξύ του φρεατίου και του κεντρικού λόφου.
Ένας μεταλλικός κύλινδρος που βρίσκεται σε βάθος 100-120 μέτρων μπορεί να είναι: μια είσοδος κλειδαριάς σε ένα υπόγειο δωμάτιο, ένας ερευνητικός καθετήρας, ένας πομποδέκτης ή να έχει οποιονδήποτε άλλο σκοπό.
Αν υποθέσουμε ότι ο «κύλινδρος» είναι ένα εξωγήινο πλοίο κατασκευασμένο από υλικό υψηλής αντοχής που συνετρίβη και έπεσε σε βράχο με ταχύτητα, τότε θα υπήρχε μια βαθιά τρύπα στο σημείο της συντριβής, αλλά υπάρχει ένα ανάχωμα.
Αν υποθέσουμε ότι, λίγο αργότερα, το 1842 (ή νωρίτερα), μια αποστολή διάσωσης εξωγήινων ανέσκαψε το ορυχείο, προσπαθώντας να αφαιρέσει τον κύλινδρο από τον βράχο, αλλά δεν μπόρεσε να το κάνει αυτό για κάποιο λόγο, μετά τον οποίο γέμισε τον ανυψωμένο βράχο πίσω μέσα στο λάκκο, μετά πάλι στην επιφάνεια, δεν θα υπήρχε τόσο μεγάλος όγκος χώματος που βλέπουμε τώρα. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπήρξε ατύχημα UFO και το αντικείμενο τοποθετήθηκε υπόγεια επίτηδες.
Δεν είναι γνωστό τι υπάρχει στο τεράστιο υπόγειο δωμάτιο υψηλής ηλεκτρικής αγωγιμότητας. Είναι πιθανό να υπάρχει υπόγεια βάση εξωγήινων, γεμάτη εξοπλισμό.
Διεξαγωγή μελετών γεωραντάρ στις πλαγιές του κρατήρα
Σαράντα χρόνια βάρδια
Σε μοσχεύματα δέντρων από το 1842 τα επόμενα 40 χρόνια, διαπιστώθηκε σημαντική αύξηση στο πλάτος των ετήσιων δακτυλίων, δηλαδή, τα δέντρα εδώ μεγάλωσαν πιο γρήγορα. Επίσης, περισσότερα ραδιενεργά στοιχεία βρέθηκαν στο ξύλο παρά στα ίδια δέντρα έξω από τον κρατήρα (2 φορές περισσότερο στρόντιο και 3 φορές περισσότερο ουράνιο). Μετά από μια περίοδο σαράντα ετών επιταχυνόμενης ανάπτυξης, οι δακτύλιοι στένεψαν απότομα και επέστρεψαν στο φυσιολογικό. Οι επιστήμονες λένε ότι οι ρίζες των δέντρων μπορούν να απορροφήσουν περισσότερα ραδιενεργά στοιχεία καθώς αυξάνεται η θερμοκρασία του εδάφους.
Εάν το εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας (πυρηνικό;) στην υπόγεια βάση εξωγήινων λειτουργούσε σε ενεργό τρόπο για 40 χρόνια από το 1842, τότε θα μπορούσε να παράγει θερμότητα, η οποία ζέστανε τη γη στην περιοχή. Για το λόγο αυτό, τα δέντρα μεγάλωσαν καλύτερα, οι ετήσιοι δακτύλιοι τους επεκτάθηκαν πιο γρήγορα και το ξύλο απορρόφησε περισσότερη ακτινοβολία από το έδαφος. Είναι πιθανό μετά από αυτό το σύστημα ισχύος να ανέστειλε την ενεργό φάση λειτουργίας του, να μπήκε σε κατάσταση αναμονής ή να καταποντίστηκε εντελώς.
Δεν είναι γνωστό σε ποιο τρόπο λειτουργεί τώρα η υπόγεια βάση.
Τι εργασία έκανε (είναι) η βάση;
Μπορεί να υποτεθεί ότι οι εξωγήινοι μελέτησαν τις διεργασίες που συμβαίνουν μέσα στον πλανήτη μας, διεξήγαγαν παρατήρηση και ανάλυση, επισκέπτονταν περιοδικά το αντικείμενο, παρακολούθησαν και προσάρμοσαν τη δουλειά του. Ο «Πυροαετός» πέταξε στη «φωλιά» του. Έσκαψε τον άξονα μέχρι τον κύλινδρο. Βγάζοντας πέτρες από το ορυχείο, έριξε έναν εξωτερικό δακτύλιο και μια νεαρή ζώνη που περικύκλωσε τον κρατήρα. Έχοντας ολοκληρώσει τα απαιτούμενα, γέμισε την είσοδο του ορυχείου πίσω. Ως αποτέλεσμα, σχηματίστηκε ένας λείος πέτρινος λόφος στην κορυφή.
Κέντρο κρατήρα
Παρεμπιπτόντως, οι άνθρωποι είδαν κάτι παρόμοιο στις τηλεοπτικές ειδήσεις όταν το αμερικανικό ρόβερ τρύπησε τρύπες στην επιφάνεια του πλανήτη Άρη και πήρε χώμα από αυτά για ανάλυση. Δηλαδή, η λογική συμπεριφοράς των ερευνητών είναι παρόμοια εδώ και εκεί.
Στα τέλη Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου 2022, υπό την αιγίδα του συντακτικού γραφείου της εφημερίδας "Komsomolskaya Pravda", οργανώθηκε μια επιστημονική αποστολή στον κρατήρα, κατά τη διάρκεια της οποίας πραγματοποιήθηκε έρευνα με ραντάρ εδάφους του κρατήρα.
Το δύσκολο μονοπάτι προς τον κρατήρα Patomsky
kp.ru
Δυστυχώς, αν κρίνουμε από τα δημοσιευμένα υλικά της έρευνας georadar, δεν υπάρχει νέα γνώση για το περιεχόμενο μέσα στον κρατήρα. Αφού δεν υπάρχουν συμπεράσματα από την έρευνα στα υλικά.
Ογκομετρικό τρισδιάστατο μοντέλο του κρατήρα Patomsky
Η εικόνα του georadar (3D μοντέλο του κρατήρα) είναι όμορφη, παρόμοια με τα «πλοκάμια μιας πράσινης μέδουσας», αλλά όχι ενημερωτική. Αν υπήρχαν περισσότερες κάρτες GPR, το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Διότι η παρουσία στο ορυχείο ενός κρατήρα βράχου σπάνιας πυκνότητας, αποτελούμενου από θρυμματισμένες πέτρες, θα μπορούσε να ειπωθεί χωρίς ανίχνευση γεωραντάρ.
Το ορυχείο είναι άδειο. Δεν υπάρχει τίποτα σε αυτό εκτός από ένα ανάχωμα από θρυμματισμένες πέτρες. Αυτή είναι μόνο η είσοδος σε ένα υπόγειο δωμάτιο. Και το ίδιο το αντικείμενο, όπως αναφέρθηκε παραπάνω (στον όγκο του εδάφους που ανυψώθηκε στην επιφάνεια - 500.000 κυβικά μέτρα) βρίσκεται σε βάθος στο άκρο του ορυχείου. Ένας όγκος 500.000 κυβικών μέτρων είναι ένα μεγάλο δωμάτιο, περίπου 100 x 100 x 50 μέτρα σε μέγεθος.
0,5 εκατομμύρια κυβικά μέτρα είναι περίπου το ίδιο κέντρο γραφείων, μόνο υπόγεια
Είναι λογικό (αν οι τεχνικές δυνατότητες του χρησιμοποιούμενου γεωραντάρ επιτρέπουν) να εξερευνήσετε περαιτέρω το κέντρο στα βάθη του ορυχείου για να καταλάβετε ότι υπάρχει και μια δεύτερη κατεύθυνση - να εξερευνήσετε την υπόγεια κοιλότητα από την οποία εξήχθη η πέτρα ( 400 μέτρα νότια προς την κατεύθυνση του ρέματος).
Τελειώνοντας το θέμα
Ο πλανήτης μας Γη είναι περίπου 4,54 δισεκατομμυρίων ετών, ο Ήλιος είναι 4,57 δισεκατομμύρια και η ηλικία του Σύμπαντος υπολογίζεται στα 13,8 δισεκατομμύρια Συγκρίνοντας αυτά τα στοιχεία, είναι σαφές ότι η ζωή στη Γη είναι πολύ νεότερη.
Όταν η Γη και ο Ήλιος δεν υπήρχαν ακόμη, όταν ήταν κοσμική σκόνη (ή άλλοι προγενέστεροι πλανήτες αποτελούνταν από την ύλη τους), η ζωή στο Σύμπαν υπήρχε ήδη και αναπτύχθηκε για αρκετά δισεκατομμύρια χρόνια. Σε ποιο επίπεδο ανάπτυξης και ποια γνώση έχει φτάσει η ζωή στο Σύμπαν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου;
Οι πιο ανεπτυγμένοι εξωγήινοι παρατηρούν τους ανθρώπους στη Γη - πώς, μέσα στην τρέλα τους, αποκτούν περιττά υλικά «πλούτη», πώς ληστεύουν ο ένας τον άλλον, πολεμούν ο ένας τον άλλον για εξουσία, πώς σκοτώνουν το δικό τους είδος. Φυσικά, δεν θα έρθουν σε επαφή με την υπανάπτυκτη ανθρωπότητα και δεν θα μεταδώσουν τις γνώσεις τους στους ανθρώπους. Γιατί καταλαβαίνουν ότι η μη αντανακλαστική ανθρωπότητα (και δουλικά ούτε καν ελεύθερη στις πράξεις της) στρέφει όλη την αποκτηθείσα γνώση εις βάρος της: να αναπτύξει νέα όπλα, να υποδουλώσει και να καταστρέψει το δικό της είδος. Εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε ότι: «Δεν πρέπει να δίνονται σπίρτα στα παιδιά».
Ίσως οι «καλεσμένοι» να μελετούν διάφορες βιολογικές μορφές ζωής στον πλανήτη. Σε δυσπρόσιτες ακατοίκητες περιοχές (στα βουνά, στις θάλασσες, στην τάιγκα) έχουν βάσεις παρατήρησης, όπως ο ίδιος «Κρατήρας Πάτομ». Είναι πιθανό να διατηρούν εκεί κάποια δείγματα της επίγειας ζωής, σε περίπτωση που η ανθρωπότητα αυτοκαταστραφεί μέσα στην τρέλα της. Γενικά δεν είναι γνωστό τι αποθηκεύουν εκεί. Πιθανότατα, η βάση ολοκλήρωσε την αποστολή της και ναφθαλίνη (εγκαταλείφθηκε μαζί με όλο τον εξοπλισμό της).
Ο «Κρατήρας Patom» είναι εκατοντάδων ετών, αλλά οι άνθρωποι τον βρήκαν μόλις πρόσφατα και θα αναρωτιούνται τι είναι για άλλα εκατό χρόνια. Δεν θα «σκάψουν» αυτό το πέτρινο βουνό, αν και αυτό είναι δυνατό. Μπορεί να έχουμε την επιθυμία να το κάνουμε αυτό, αλλά οι πόροι των σύγχρονων κρατών κατευθύνονται προς άλλους στόχους.
------------------
Ο κρατήρας Patom, γνωστός και ως κώνος Kolpakov, βρίσκεται στην περιοχή Bodaibo της περιφέρειας Irkutsk, στη νοτιοανατολική Σιβηρία, περίπου 360 χιλιόμετρα από το κέντρο της περιοχής. Αυτός ο μοναδικός γεωλογικός σχηματισμός είναι μια δομή δακτυλίου κεντρικού τύπου με χύδην κώνο που αποτελείται από ασβεστόλιθο και άλλα πετρώματα. Ο κρατήρας Patom σχηματίστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα πριν από περίπου 500 χρόνια1.
Ο κρατήρας έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
Διάμετρος κρατήρα: 80 μέτρα.
Υψηλότερο σημείο: Το απόλυτο ύψος είναι περίπου 40 μέτρα.
Τοποθεσία: 59°17 ′ 04 " Ν 116°35 ′ 22 " Ε. Χ Γ Ι Ο.
Ορεινό σύστημα: Patom Highlands.
Ύψος κώνου: περίπου 40 μέτρα.
Διάμετρος κατά μήκος της κορυφής: 76 μέτρα.
Ο όγκος του κώνου εκτιμάται σε 230-250 χιλιάδες m³, η μάζα είναι περίπου ένα εκατομμύριο τόνοι.
Ο κώνος στέφεται με μια επίπεδη κορυφή, η οποία είναι ένας δακτυλιοειδής άξονας. Στο κέντρο της χοάνης υπάρχει μια τσουλήθρα ύψους έως 12 μέτρων. Η δομή του κρατήρα αντανακλά τον διαδοχικό σχηματισμό των κύριων δομικών στοιχείων του: την εξωτερική κλίση του κώνου, τον δακτυλιοειδή προμαχώνα, την δακτυλιοειδή τάφρο και τον κεντρικό λόφο1.
Μελέτες που διεξήχθησαν το 1963 υποδεικνύουν ενδογενή αίτια σχηματισμού κρατήρων, τα οποία προφανώς σχετίζονται με την ανάπτυξη μιας βαθιάς μαγματικής διαδικασίας.
Wikipedia σχετικά με τον κρατήρα Patom
